CE-markering voor luchtcompressoren: wat kopers moeten vragen

De meeste compressorleveranciers beantwoorden de CE-vraag met één woord en een foto van een certificaat. Geen van beide vertelt u of de machine in uw container legaal op de EU-markt mag worden geplaatst. Hier leest u wat het merkteken werkelijk is, welke documenten erachter zitten en de vier dingen die de moeite waard zijn om te controleren voordat u tekent.

CE-markering wordt aangebracht door de fabrikant, die verklaart dat het product voldoet aan de toepasselijke Europese richtlijnen. Voor de meeste compressortypes is dit een zelfverklaring ondersteund door een technisch dossier - er is geen centrale autoriteit die een CE-certificaat afgeeft.

Daarom kunnen twee leveranciers allebei CE zeggen en heel verschillende dingen bedoelen. De ene heeft een technisch dossier, een risicobeoordeling, testbewijs en een ondertekende Conformiteitsverklaring waarin het model wordt genoemd. De andere heeft een sticker en een stockfoto van het certificaat van iemand anders.

Een testrapport van een derde partij van een laboratorium is nuttig bewijs, maar het is niet hetzelfde document als de Conformiteitsverklaring. Kopers accepteren dit vaak in plaats van het andere, en zo komen niet-conforme machines in de EU terecht.

Een compressor valt zelden onder één enkele richtlijn. Afhankelijk van het ontwerp omvat de relevante reeks doorgaans de Machinerichtlijn, de Richtlijn Drukapparatuur voor de drukvattank, de Laagspanningsrichtlijn voor de elektrische onderdelen en de EMC-richtlijn voor alles met een motor en besturing. Geluidsregels voor buiten kunnen ook van toepassing zijn.

De tank is het onderdeel dat kopers over het hoofd zien. Boven bepaalde druk- en volumelimieten is de ontvanger een drukvat met zijn eigen conformiteitsroute, materiaaldocumentatie en markeringseisen. Een compressor die CE draagt voor de machine, maar niet voor het vat, is een onvolledig dossier.

U hoeft de richtlijnnummers niet uit uw hoofd te leren. U moet zien welke de Conformiteitsverklaring van de leverancier daadwerkelijk vermeldt, en of het product dat u voor u heeft hiermee overeenkomt.

Niets van dit alles is papierwerk omwille van het papierwerk. Wanneer een douanebeambte of een markttoezichtautoriteit een vraag stelt, is het antwoord een document - en de importeur, niet de Chinese fabriek, is de partij die het probleem heeft. Deze gids is een inkoopchecklist, geen juridisch advies: bevestig de vereisten voor uw specifieke product en markt met uw compliance-adviseur.